Flaga państwowa Federacji Rosyjskiej

              12 czerwca 1990 roku Zjazd Rad RFSRR przyjął deklarację o suwerenności Federacji .Rosyjskiej 

            Niebawem rozpoczęto prace nad stworzeniem godła państwowego. Kwestii flagi wówczas nie podejmowano.

            22 sierpnia 1991 roku w dniach tzw. puczu Prezydium Rady Najwyższej RFSRR przyjął uchwałę "O oficjalnym uznaniu i stosowaniu flagi narodowej RFSRR" (Prezydent i sesja nadzwyczajna Rady Najwyższej RFSRR zaaprobowały tę flagę 21 sierpnia) i flaga załopotała nad "Białym Domem". Dzień wcześniej, 21 sierpnia, prezes Rady Ministrów RFSRR I. Siłajew rozesłał do centralnych i terenowych organów oficjalny telegram o wprowadzeniu nowej flagi:

... kierując się decyzjami Nadzwyczajnej Sesji Rady Najwyższej RFSRR z 21 sierpnia 1991 roku i Prezydenta RFSRR przyjąć jako flagę państwową RFSRR historyczną rosyjską flagę, którą stanowi płat tkaniny składający się z trzech równych pasów poziomych: górnego białego, środkowego – w kolorze ciemnoniebieskim i dolnego – w czerwonym. Stosunek szerokości flagi do długości – 1:2.

             Jednak z historycznego punktu widzenia nowa flaga nie była oficjalną (nie przypadkiem w tekście uchwały flagę określono jako "narodowa" a nie "państwowa"), ponieważ jej opis w konstytucji mógł unieważnić jedynie organ uchwalający konstytucję, to znaczy Zjazd Deputowanych Ludowych.

            Do 25 grudnia 1991 roku kraj nazywał się RFSRR i miał flagę z 1954 roku. Na przykład, na posiedzeniu 25.12.1991 r. nad sceną wisiały dwie flagi: radziecka flaga z 1954 r. i nowa rosyjska trójkolorowa. W trakcie debaty unieważniono starą nazwę kraju i jego starą flagę; oficjalnej uchwały w tej sprawie nie było.

            5. nadzwyczajny Zjazd Deputowanych Ludowych FR 1 listopada 1991 roku uchwalił ustawę o nowelizacji zmian w konstytucji. Od tego momentu artykuł 181 brzmi następująco:

"Flagę państwową RFSRR stanowi prostokątny płat składający się z pasów poziomych równej wielkości: pas górny koloru białego, środkowy – koloru lazurowego i dolny – koloru purpurowego. Stosunek szerokości do jej długości 1:2".

            Nowa (nieoficjalna) interpretacja symboliki kolorów jest następująca:

	biały – pokój, czystość, dziewictwo, doskonałość,
	błękit – wiara i wierność, stałość,
	czerwień – energia, siła, krew przelana za ojczyznę.

            Dekret Prezydenta Nr 2126 z 11 grudnia 1993 roku zatwierdził Stanowisko w sprawie flagi FR. Dekret uściślił proporcje flagi, które stały się nie 1:2, a 2:3, co bardziej odpowiadało starej przedrewolucyjnej fladze rosyjskiej. Kolory określono częściej używanymi słowami: biały, błękitny, czerwony (a nie pięknymi, ale nie pasującymi do oficjalnych dokumentów "lazurowym" i "purpurowym").

            20 sierpnia 1994 roku B. Jelcyn w swoim dekrecie ustanowił dzień 22 sierpnia świętem państwowym – Dniem Flagi Federacji Rosyjskiej.

            W styczniu 1998 roku w Dumie Państwowej na nowo rozpaliły się debaty na temat symboliki państwowej. Szło o to, iż zgodnie z konstytucją godło i flaga kraju powinny być wprowadzone odrębną ustawą, natomiast w rzeczywistości godło było ustanowione zaledwie dekretem prezydenta  B. Jelcyna, zaś przyjęta jeszcze przez Radę Najwyższą flaga Rosji również nie miała należytej mocy prawnej. W imieniu Prezydenta do Dumy Państwowej został złożony projekt ustawy o zatwierdzeniu istniejących flagi i godła, przeciw którym oponowali przede wszystkim deputowani komuniści, którzy uważają, że godło to jest monarchistyczne. Konsensusu nie osiągnięto.

            8 grudnia 2000 roku, już z inicjatywy prezydenta W. Putina, deputowani Dumy Państwowej debatowali i wreszcie przyjęli ustawy o godle, hymnie i fladze. Godło i flaga pozostały w istniejącym kształcie. Rada Federacji zaaprobowała te ustawy 20 grudnia 2000 roku. Prezydent W. Putin podpisał ustawy o godle i fladze 25 grudnia. Ustawy weszły w życie po opublikowaniu ich w "Rossijskoj gazietie" 27 grudnia 2000 roku.

Sztandar Prezydenta Federacji Rosyjskiej

            Sztandar (flaga) Prezydenta Federacji Rosyjskiej został zatwierdzony Dekretem prezydenta nr 319 z 15 lutego 1994 roku. Sztandar (flaga) stanowi kwadratowy płat płótna złożony z trzech ułożonych poziomo pasów: białego, błękitnego i czerwonego; w środku widnieje złoty herb Rosji (wariant bez tarczy herbowej). Sztandar obszyty jest złotymi frędzlami; na drzewcu, na srebrnej klamrze wygrawerowano nazwiska prezydentów i daty ich kadencji. Oryginalny sztandar znajduje się w gabinecie Prezydenta FR na Kremlu.

*      *      *

Współczesna biało-błękitno-czerwona flaga państwowa Rosji ma dawną i chwalebną historię. Najpierw jednak kilka słów o jej poprzedniczkach. W XIV wieku książęce proporce ze świętą podobizną zaczęto nazywać sztandarami. Sztandary Dymitra Dońskiego, który na Kulikowym Polu toczył bój z najeźdźcami mongolsko-tatarskimi (1380 r.) były purpurowo-czerwone z podobizną Chrystusa. Po koniec XVI wieku i w I połowie XVII stulecia sztandar rosyjski stanowiło obramowane złotem białe płótno z godłem Państwa Rosyjskiego – dwugłowym orłem.

Biało-błękitno-czerwona flaga słusznie może być nazywana flagą Piotra I. Po raz pierwszy w Rosji ustanowił ją właśnie Piotr I. Przy doborze barw znaczną rolę odegrała tradycja ojczysta. Pisma carskie pieczętowano czerwonym woskiem, pod czerwonym baldachimem monarchowie ukazywali się narodowi. Błękitno-niebieski ton uważano za kolor Bogurodzicy, opiekunki Rosji. Barwa biała była symbolem wolności i wielkości. Ułożenie pasów rosyjskiej flagi pokrywało się z dawnym pojmowaniem budowy świata: na dole – fizyczny, cielesny, nad nim – niebieski, najwyżej – świat boski, albo inaczej, postępując z góry na dół – Wiara, Nadzieja, Miłość. Później, w XIX wieku pasy interpretowano jako wspólnotę trzech narodów wschodniosłowiańskich – Bałorusinów, Ukraińców i Rosjan. W tradycji ludowej biało-błękitno-czerwony zestaw kolorów oznaczał również takie wartości ludzkie, jak szlachetność, honor i męstwo. Ten typ sztandaru odpowiadał także jednemu z najważniejszych wymogów – dziedzictwa historycznego; ponad to jest ponad podziałami na warstwy, klasy i partie. Jest ogólnonarodowy.

W końcu XVII i początku XVIII wieku przez co najmniej dziesięciolecie biało-błękitno-czerwona flaga była sztandarem bojowym Rosji, zarówno na morzu, jak i na lądzie. Od 1705 roku na mocy dekretu Piotra I stała się banderą floty handlowej. Następnie flagę tę zaczęto uważać za handlową, kupiecką, cywilną, a wreszcie stała się rosyjską flagą narodową.

Kongres Ogólnosłowiański (1848 r.) postanowił wykorzystać trójkolorową flagę w charakterze osnowy heraldycznej. Jednakże rosyjski monarcha Aleksander II, który pozostawał pod wpływami niemieckimi, zdecydował inaczej i wydal dekret ustanawiający flagę z symboliką imperialna: czarno-pomarańczowo-białą. Naród wszelako tego symbolu nie przyjął i ostatecznie w Rosji przez pół stulecia panowała „dwuflagowość”. Ostatecznie, w 1896 roku za panowania imperatora Mikołaja II postanowiono, iż prawo do miana „rosyjskiej”, „państwowej” ma jedynie flaga biało-błękitno-czerwona. W latach 1917-1921, podczas wojny domowej była ona znakiem białego ruchu.

Rewolucja proletariacka w 1917 roku, w wyniku której powstała Rosja Radziecka a następnie Związek Radziecki, przyniosła i upowszechniła własną symbolikę państwową – czerwoną flagę oraz sierp i młot w charakterze godła. Po rozpadzie ZSRR na 15 suwerennych państw Rosja, która nawiązuje do dziedzictwa narodowego, wróciła do biało-błękitno-czerwonej flagi i dawnego godła z dwugłowym orłem. W sierpniu 1990 roku narodowa flaga rosyjska stała się flagą państwową nowej Rosji.

*      *      *

             Szczegółowe informacje o symbolach państwowych Federacji Rosyjskiej
znajdziecie Państwo również na stronie: http://www.gov.ru.