Stanisław Drzewiecki został pierwszym polskim laureatem w historii największych pianistycznych konkursów rosyjskich
poświęconych twórczości P.Czajkowskiego,
S.Rachmaninowa i A.Skriabina. W 1974 r. dużym osiągnięciem był dyplom honorowy na konkursie im.P.Czajkowskiego przyznany Andrzejowi Ratusińskiemu.
Rosyjsko-amerykański konkurs pianistyczny poświęcony twórczości Sergiusza Rachmaninowa,
geniusza muzycznego XX wieku powstał w 1981 i od razu zyskał wielką renomę.
Wśród laureatów poprzednich edycji są gwiazdy współczesnej pianistyki znane polskiej publiczności: Nikolai Lugansky,
Ilia Itin czy Olga Kern.
Sergiusz Rachmaninow urodził się w 1873 roku w Onegu w Guberni Nowogrodzkiej by w czasie rewolucji październikowej wyemigrować do USA, gdzie po 26 latach zmarł w swoje posiadłości w Beverly Hils w Los Angeles. Jego dorobek kompozytorski jest imponujący. Istnieje dużo nagrań ukazujących tego niezrównanego wirtuoza fortepianu i fascynującego kreatora za pulpitem dyrygenckim.
Moskiewski Dom Muzyki był gospodarzem przesłuchań recitalowych,
występów z Rosyjską Akademicką Orkiestrą Symfoniczną pod dyr.
Walerija Polanskiego oraz koncertu laureatów w dniu 3 czerwca br..
Do udziału w Konkursie zostało zaproszonych 35 pianistów, laureatów wielu międzynarodowych konkursów muzycznych z 14 krajów świata. Polskę reprezentował laureat Grand Prix Eurowizji w Bergen – Stanisław Drzewiecki. Ten dwudziestoletni pianista wielokrotnie podkreślał w wywiadach prasowych, że twórczość Rachmaninowa jest mu szczególnie bliska. Jednak w konfrontacji z azjatyckimi muzykami, a przede wszystkim z rosyjskimi młodymi tygrysami pianistyki zadanie miał niełatwe.
W I etapie Konkursu młodzi pianiści wykonali obowiązkowy utwór wirtuozowski patrona: Polkę de VR lub Scherzo ze „Snu nocy letniej” Mendelssohna, wybór z Morceaux de fantaisie op. 3 oraz wybrany przez siebie utwór kompozytora XIX lub XX wieku. Ze względu na bardzo wysoki poziom Jury podjęło decyzję o dopuszczeniu do II etapu piętnastu pianistów, a nie dwunastu, jak zakładał regulamin. Wśród uczestników II etapu zdecydowanie przeważali Rosjanie.
W drugim etapie każdy z pianistów prezentował godzinny recital. Umiejętnie zbudowana dramaturgia programowa w recitalu to również ważny element w ocenie kandydata. W programie należało uwzględnić Preludia i Etiudy-obrazy Rachmaninowa oraz dużą formę muzyczną kompozytora rosyjskiego lub zachodnioeuropejskiego.
Do Finału Jury dopuściło trzech Rosjan, dwóch wychowanków Konserwatorium im.P.Czajkowskiego w Moskwie z Chin i Korei Południowej oraz Polaka. Trudna akustyka Wielkiej Sali MDM liczącej ponad 2 tys. publiczności sprawiła, że orkiestra skutecznie zagłuszała wykonawców. Wszelkie niuanse interpretacyjne stawały się nieczytelne i jedynie gra czysto siłowa skutecznie docierała do publiczności. Jury wysłuchało w Finale trzykrotnie koncertu n.2 i trzykrotnie koncertu n.3. Pierwsze trzy nagrody otrzymali Rosjanie: A.Sinczuk, V.Griaznow, D.Sajamow, czwartą Kim Ko Vun z Korei Poł., piątą Stanisław Drzewiecki i szóstą Chińczyk Van Shi Ran. Przyznano również wiele nagród pozaregulaminowych.
Jak powiedział członek jury prof.Władimir Tropp dla agenci ITAR-TASS –
„…naszym zadaniem było znaleźć na konkursie grupę pianistów zdolnych ogarnąć całą złożoność w twórczości Rachmaninowa, jego liryzm i dobroć wplecioną w wirtuozowską osnowę. Szukaliśmy wzorców dla przyszłych pokoleń.”
http://kamertonet.republika.pl/drzewiecki_rachmaninow.html
http://muzyka.onet.pl/10180,1761078,newsy.html
http://maestro.net.pl


|