Stanisław Drzewiecki laureatem IV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego
im.Sergiusza Rachmaninowa w Moskwie.

  Stanisław Drzewiecki został pierwszym polskim laureatem w historii największych pianistycznych konkursów rosyjskich poświęconych twórczości P.Czajkowskiego, S.Rachmaninowa i A.Skriabina. W 1974 r. dużym osiągnięciem był dyplom honorowy na konkursie im.P.Czajkowskiego przyznany Andrzejowi Ratusińskiemu. Rosyjsko-amerykański konkurs pianistyczny poświęcony twórczości Sergiusza Rachmaninowa, geniusza muzycznego XX wieku powstał w 1981 i od razu zyskał wielką renomę. Wśród laureatów poprzednich edycji są gwiazdy współczesnej pianistyki znane polskiej publiczności: Nikolai Lugansky, Ilia Itin czy Olga Kern. Sergiusz Rachmaninow urodził się w 1873 roku w Onegu w Guberni Nowogrodzkiej by w czasie rewolucji październikowej wyemigrować do USA, gdzie po 26 latach zmarł w swoje posiadłości w Beverly Hils w Los Angeles. Jego dorobek kompozytorski jest imponujący. Istnieje dużo nagrań ukazujących tego niezrównanego wirtuoza fortepianu i fascynującego kreatora za pulpitem dyrygenckim.

Moskiewski Dom Muzyki był gospodarzem przesłuchań recitalowych, występów z Rosyjską Akademicką Orkiestrą Symfoniczną pod dyr. Walerija Polanskiego oraz koncertu laureatów w dniu 3 czerwca br.. Do udziału w Konkursie zostało zaproszonych 35 pianistów, laureatów wielu międzynarodowych konkursów muzycznych z 14 krajów świata. Polskę reprezentował laureat Grand Prix Eurowizji w Bergen – Stanisław Drzewiecki. Ten dwudziestoletni pianista wielokrotnie podkreślał w wywiadach prasowych, że twórczość Rachmaninowa jest mu szczególnie bliska. Jednak w konfrontacji z azjatyckimi muzykami, a przede wszystkim z rosyjskimi młodymi tygrysami pianistyki zadanie miał niełatwe. W I etapie Konkursu młodzi pianiści wykonali obowiązkowy utwór wirtuozowski patrona: Polkę de VR lub Scherzo ze „Snu nocy letniej” Mendelssohna, wybór z Morceaux de fantaisie op. 3 oraz wybrany przez siebie utwór kompozytora XIX lub XX wieku. Ze względu na bardzo wysoki poziom Jury podjęło decyzję o dopuszczeniu do II etapu piętnastu pianistów, a nie dwunastu, jak zakładał regulamin. Wśród uczestników II etapu zdecydowanie przeważali Rosjanie. W drugim etapie każdy z pianistów prezentował godzinny recital. Umiejętnie zbudowana dramaturgia programowa w recitalu to również ważny element w ocenie kandydata. W programie należało uwzględnić Preludia i Etiudy-obrazy Rachmaninowa oraz dużą formę muzyczną kompozytora rosyjskiego lub zachodnioeuropejskiego. Do Finału Jury dopuściło trzech Rosjan, dwóch wychowanków Konserwatorium im.P.Czajkowskiego w Moskwie z Chin i Korei Południowej oraz Polaka. Trudna akustyka Wielkiej Sali MDM liczącej ponad 2 tys. publiczności sprawiła, że orkiestra skutecznie zagłuszała wykonawców. Wszelkie niuanse interpretacyjne stawały się nieczytelne i jedynie gra czysto siłowa skutecznie docierała do publiczności. Jury wysłuchało w Finale trzykrotnie koncertu n.2 i trzykrotnie koncertu n.3. Pierwsze trzy nagrody otrzymali Rosjanie: A.Sinczuk, V.Griaznow, D.Sajamow, czwartą Kim Ko Vun z Korei Poł., piątą Stanisław Drzewiecki i szóstą Chińczyk Van Shi Ran. Przyznano również wiele nagród pozaregulaminowych.

Jak powiedział członek jury prof.Władimir Tropp dla agenci ITAR-TASS –

„…naszym zadaniem było znaleźć na konkursie grupę pianistów zdolnych ogarnąć całą złożoność w twórczości Rachmaninowa, jego liryzm i dobroć wplecioną w wirtuozowską osnowę. Szukaliśmy wzorców dla przyszłych pokoleń.”

http://kamertonet.republika.pl/drzewiecki_rachmaninow.html

http://muzyka.onet.pl/10180,1761078,newsy.html

http://maestro.net.pl